متن آهنگ تصنیف گریه را به مستی از محمدرضا شجریان

گریه را به مستی بهانه کردم
شکوه ها ز دست زمانه کردم
آستین چو از دیده برگرفتم
سیل خون به دامان ( خدا ) روانه کردم
سیل خون به دامان ( خدا ) روانه کردم …

ناله ی دروغین اثر ندارد
شام ما چو از پی سحر ندارد
مرده بهتر زآن کو هنر ندارد
گریه تا سحرگه من عاشقانه کردم
گریه تا سحرگه من عاشقانه کردم …

دلا خموشی چرا چو خم نجوشی چرا
برون شد از پرده راز … خدا پرده راز … حبیب پرده راز
تو پرده پوشی چرا ، تو پرده پوشی چرا …

راز دل همان به نهفته ماند
گفتنش چو نتوان نگفته ماند
فتنه به که یک چند خفته ماند
گنج غم بر در دل ( خدا ) خزانه کردم
گنج غم بر در دل ( خدا ) خزانه کردم …

باغبان چه گویم به ما چه ها کرد
کینه های دیرینه برملا کرد
دست ما ز دامان گل جدا کرد
تا به شاخه گل یک دم آشیانه کردم
تا به شاخه گل یک دم آشیانه کردم …

دلا خموشی چرا چو خم نجوشی چرا
برون شد از پرده راز … خدا پرده راز … حبیب پرده راز
تو پرده پوشی چرا ، تو پرده پوشی چرا