متن آهنگ مسیر درد از عماد قویدل

تو که خوابی، تو که بیدار
تو که مستی، تو که هوشیار
لحظه های شبو با ستاره قسمت میکنی
منو بشناس که همیشه نقش غصم روی شیشه
من خشکیده

چه شبی بود امشب، من که خیلی خوبم؛ دمتون گرم
!بچه ها عجب برف و بارونیه
سامی، سیگار داری؟
ای بابا، این سیگارو کجا گذاشتم؟
سامان، بپا!
چیکار کردی سامان؟ سامان برو وای نستا، برو لعنتی
خفه شو ستاره، خفه شو

چی شده؟، کجام؟ زمین دور سرم داره میچرخه
چرا حلقه زدین دور و برم؟
رفیق این بزرگی آدمو ندیدی، تو الاغ سوار بودی، قاطر خریدی
چیزیم نشد، برو، ولی، ای کاش میمردم؛ کاش پرت میشدم محکمتر زمین میخوردم
آقا، دمت گرم، خوبم، بذارید برم؛ فقط اگه داری، بده یه پنج هزاری به من
داداش، میگم خوبم، تو به زور منو میبری تو ماشین؟؛ آقا، ول کن، خانم، تو یه چی بگو دیگه، آبجی
منو پیاده کنید بذاریدم تو مسیر دردم، برم اینطوری شمارم اسیر کردم
تو این ماشین یه چیزی مثل خوره داره منو میخوره
این اسرارم یه دلیلی داره، نگو بیخوده
من معتادم نمیدونی؟ انگل جامعه ام
آدمارو ول کردین، شدین همدم جانور؟
ببین شما با کی میخواین برین سیزده بدر؟ من خودم سیزدهم، شدم از همه جا بدر
شب باید با سرنگ و سوزنم عشق بازی کنم، صبحم تو خرابه ها چشم باز میکنم
من که دوست نداشتم بدم تنو به این سوزن، آخ!
ازم بپرس کی منو به این روز انداخت
میخوای داستانم رو بگم؟ باشه، بشنو حتما
یه دختر بود که عاشقش شدم من
بهم میگفت تو مخالفی، حتی با یه ویسکی، هرجا هم که با هم میریم تو پایه نیستی
نه مشروب، نه قلیون، نه اهل سیگاری، پس چیکار میکنی آخه هر وقت که بیکاری؟
خواستم باهاش پایه باشم، اهل همه چی شدم، تازه دارم میفهمم که دربه در کی شدم
اون که ازم خسته شد از عشق زیاد، الانم واسه یکی دیگه عشوه میاد
الان هر از گاهی سر این چهار راه میبینمش، ولی، هر بار با یکی منم میریزم اشک
حتی یه بار جلو پام ترمز زد، همون نگاهو داشت با موهای پر پشت تر
بهم پول داد گفت واسم اسفند دود کن، چی بگم؟! اینم قسمت بود خب
دیدم بهم خیره شده، دو به شک بود، ولی منو نشناخت آخه دو شب بود

اعتیاد وقتی بگذره از آستانه ی درد، دیگه تموم میشه داستان یه مرد
مادرش بهش میگه ذلیل مرده، اون که سرپا بود و حالا دیگه زمین خورده
به خودم اومدم دیدم پدرغرق الکله، مادرم میگفت «میخواد خودش رو در به در کنه»
یه شب دیدم مادرم گوشه اتاق سنگ شده، به خودم اومدم دیدم دلم واسش تنگ شده
مادر مرد، شدم یه تنها، یه بیکس، دیدم نمیتونم بگم دردامو به هیچکس
با کلی غصه فردای خاکسپاری، گفتم «خب، حالا کی واسم بره خواستگاری؟«
به جز مادرم که دیگه کسی پشتم نبود، بود؟
کاش هنوز از نیشگوناش پشتم کبود بود
الان پنجشنبه ها از قبلش بی تابم، شبای جمعه سر سنگ قبرش میخوابم

شاید فکر کنی که حرفام تاثیر درده، ولی منم بودم یه جوون تحصیل کرده
میگن «معتادا مثل همن، تو سر کاری»، ما معتاد داریم کت و شلواری
ما معتاد داشتیم استاد دانشگاه، آخر ترم جور میکردیم جزوه ها رو با اشکال
تو خماریاش کلاسو تعطیل میکرد، فکر کردی اینا به جامعه چی تحویل میدن؟
امثال من که تا خرخره تو گلم، اعتراضمو میکنم فقط غرغره تو دلم
وقتی هرروز درگیر باشم با درد زیاد، تو سرمم بزن صدام در نمیآد
کسی نمیخواد نگاه خستمو ببینه، انگار گناهه که یکی دستمو بگیره
پول نمیدن بهم، میگن که میرم میکشم، همین روزاست گشنگی بمیرم نیمه شب

یه عمو داشتم حاجی بود تو بازار، رو اسمش قسم میخوردن، هه
گفتم یه روز «ماشینتو بهم قرض میدی عمو؟» دیدم رنگش پرید گفتم «ترسیدی معلومه«
«نمیخواد باشه زیر پای شیر پسرت، نمیاد به برادر زاده ی بی پدرت»
میخواستم ماشین باشه از خوشحالی از هوش برم، با دوستم تو جاده سیاوش قمیشی گوش بدم
ولی نداشتم، پدر نذاشت، بی خیر، یه کارگر بود، نداشت دیگه
گفتم پدر مادر بالا سرم نیست پدر مادرم شو، یه روز وقت بزار واسم، ببر آدمم کن
ببر تحویلم بده به کمپ و پولشم تو بده، وقتی سالم شدم مونسم تو بشو
رو منبر نرو نگو این راهو رفتی کج، یه معتادو نجات بده انگار رفتی حج
اینارو به کی میگفتم؟ همون عموم، که تو سالم بودنم هم نبود پهلوم
گفتم جوونم باید تو چاه بیفتم، جا افتاده نیستم یه روزی جا میفتم
تو که جا افتاده ای، با تجربه، به اولادت نگو که ما رو دید راه کج کنه
وقتی خونم، تنم، فامیلم، رفتارش بام اینه، غریبه جای خود داره حق داره وا میده
غریبه تویی که با تو درد و دل میکنم، دنیا به ما رسید گفت از تو دل میبرم
قسمت تو این بود بتونی سوار اینا شی، اما واسه من غریبه هوای این ماشین
تو خوشی چیزی که نمیده حسشم به ما دست، شاید باید میزدن بهم نصف شب سه تا مست
و دختری که تو ماشینه همون عشق منه، من اشتباه نمی کنم، اسمشم ستارست
اسمشم ستارست